Spotkania religijne

Kwakierska modlitwa ma miejsce, kiedy przynajmniej dwie osoby potrzebują przebywania razem w ciszy i poszukiwania Bożej obecności. Może to zachodzić wszędzie i w każdym czasie, jednak przyjaciele zwykle używają sformułowania „spotkanie religijne” (meeting for worship) na określenie spotkania, które odbywa się regularnie w domu spotkań lub w innym ustalonym miejscu. Podczas uważnego, wspólnego przebywania w ciszy, mogą oni odnaleźć spokój ducha oraz odnowić poczucie sensu życia i radości z podziwiania całego Bożego stworzenia.

Przyjaciele wysoko cenią ciszę. Poprzez usunięcie presji i pośpiechu pomaga im ona być świadomymi wewnętrznego i głębszego znaczenia ich indywidualnego i wspólnotowego życia. Uzdalnia ich do tego, by zaczęli akceptować samych siebie takich, jakimi są, i by uwalniali się od lęku, napięcia, emocjonalnego zamieszania i egoizmu. Ta cisza jest czymś więcej niż tylko brakiem dźwięków: można być świadomym zewnętrznych dźwięków, takich jak szczekanie psa, odgłos przejeżdżającego samochodu lub wołania dziecka. Jednak dźwięki te nie powodują rozproszenia. Są one przyswajane, często nieświadomie, wówczas gdy przyjaciele starają się być otwarci na to, co z Boga wewnątrz nich. […]

Krzesła podczas spotkania religijnego są zwykle ustawione w koło lub kwadrat, aby pomóc ludziom w uświadomieniu sobie nawzajem swojej obecności oraz faktu, że modlą się razem. Obecni siadają po cichu i poprzez wspólne poszukiwanie Bożej woli stają się otwarci na siebie nawzajem. Może to stać się szybko bądź też zająć większość czasu spotkania, które zwykle trwa godzinę.

Ta cisza ma inny charakter niż ta, której doświadcza się w trakcie tradycyjnej, samotnej medytacji, która normalnie odbywa się w głębokim wnętrzu medytującego, jako pełne poświęcenia ćwiczenie dla własnego duchowego rozwoju. Słuchanie i oczekiwanie podczas spotkania religijnego jest wspólnym doświadczeniem, podczas którego modlący się starają się spotkać Boga.

Przyjaciele mogą modlić się całkowicie bez słów, ale mają też miejsce krótkie wypowiedzi. Ta „posługa” ma służyć wyrażeniu na głos tego, co jest już obecne w ciszy. Każdy może poczuć wezwanie do wypowiedzenia się: mężczyzna, kobieta lub dziecko, przyjaciel lub osoba będąca na spotkaniu po raz pierwszy. Źródła posługi słowem mogą być bardzo różne i ich akceptacja jest ważnym aspektem kwakierskiej duchowości. Ponieważ Religijne Towarzystwo Przyjaciół jest częścią chrześcijańskiej tradycji, ludzie mogą mówić o życiu i nauczaniu Jezusa, używać słów pochodzących z innych źródeł lub odnosić się do zdarzeń z codziennego życia. Przyjaciele starają się przyjmować pozytywnie to, co zostaje powiedziane i szukać ukrytej prawdy, niezależnie od tego, w jakich słowach została ona wyrażona. Jeżeli czują się powołani odpowiedzieć na posługę słowa, to powinni być bardzo delikatni i starać się pozytywnie budować na tym, co zostało powiedziane wcześniej.

 

[Fragmenty książki: Hans Weening, Spotkanie w Świetle. Wprowadzenie do wiary i praktyki kwakrów, tłumaczyła Martyna Trzcińska; Wydawnictwo Semper, Warszawa 2016; http://semper.istore.pl/pl/p/Kwakrzy-zestaw/23076190; zdjęcie: Lee Key / Unsplash]

 

K